‎(วันที่ 3 พฤษภาคม 1988 ‎ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์)
‎รับโปรแกรมรอบตัดเชือกไหมครับ ‎โปรแกรมรอบตัดเชือก
‎โปรแกรมการแข่งขันบูลส์-ชาร์ล็อตต์
‎- นี่เวลาอะไร ‎- เวลาแข่ง
‎ในชิคาโก เกมที่หนึ่งในรอบที่สอง
‎รอบพรีเกมระหว่างบูลส์และฮอร์เน็ตส์ ‎ใครจะชนะกี่แต้ม
‎ผมว่าบูลส์จะชนะไป 18 คะแนนครับ
‎- ฉันว่าบูลส์จะชนะไป 13 คะแนน ‎- ชนะถล่มทลาย บูลส์
‎- ชนะใสๆ ‎- ครับ
‎- ชนะใสแน่ๆ ‎- พวกเขาชนะแน่
‎ตอนนั้นผมเล่นให้ชาร์ล็อตต์อยู่
‎แล้วก็ ขอพูดตรงๆ เลยนะครับ
‎(บี.เจ. อาร์มสตรอง ‎การ์ดทีมฮอร์เน็ตส์ - 1997-1999)
‎บูลส์เป็นทีมที่เก่งกว่าเราเยอะ และพวกเขาก็รู้
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบรองฯ เกมที่หนึ่ง)
‎(ชาร์ล็อตต์ฮอร์เน็ตส์พบกับชิคาโกบูลส์)
‎ตอนนี้เป็นตาไมเคิล
‎หมุน ชู้ตลูกข้ามหัวเวสลีย์ ‎และนั่นคือลูกแรกของเขา
‎ถ้าฮอร์เน็ตส์กันไมเคิล จอร์แดนไม่อยู่
‎นี่จะเป็นซีรีส์ที่สั้นมากๆ ครับ
‎(ฮอร์เน็ตส์ 70 บูลส์ 83 ‎บูลส์นำ 1-0 ในซีรีส์)
‎ตอนนี้ทีมของเขานำอยู่ 4-0 ‎ในรอบรอบตัดเชือกปีนี้
‎เราแพ้ในเกมแรก
‎แต่ผมว่าผมรู้จักระบบนั้นดีพอๆ กับคนอื่น
‎และผมรู้วิธีเอาชนะพวกเขา
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบรองฯ เกมที่สอง)
‎(ชาร์ล็อตต์ฮอร์เน็ตส์พบกับชิคาโกบูลส์)
‎บี.เจ. อาร์มสตรอง กับลูกกระโดดชู้ต ‎ครับ นั่นเป็นการป้องกันที่แย่
‎- ไปเลย ‎- และบี.เจ. อาร์มสตรอง...
‎กระโดดชู้ต เคอร์บังไว้
‎และตอนนี้บี.เจ. อาร์มสตรอง ‎อดีตสมาชิกทีมชิคาโกบูลส์
‎ชู้ตลูกลงไปเพื่อทำสามคะแนนนำ ‎ให้กับฮอร์เน็ตส์
‎บี.เจ. อาร์มสตรองได้ลงเล่นนานกว่าปกติในปีนี้
‎นี่อาจเป็นแผนส่วนหนึ่งของเดฟ โคเวนส์ ‎เพราะบี.เจ.รู้จักทีมบูลส์ครับ
‎และนี่คืออาร์มสตรอง ‎พยายามทำคะแนนอีกครั้งครับ
‎และอาร์มสตรองชู้ตลงไปแล้ว
‎ตอนนี้ฮอร์เน็ตส์พลาดไม่ได้ครับ ‎ขณะที่ฟิล แจ็คสันขอเวลานอก
‎ผมตื่นเต้นที่ได้เผชิญหน้ากับพวกเขา ‎ในรอบรอบตัดเชือก
‎เพราะผมรู้จักทีมบูลส์ ผมรู้จักไมเคิล
‎และจะได้เห็นว่าทุกอย่างที่ผมเรียนรู้มา ‎มันจะได้ผลจริงๆ ไหม
‎ไมเคิลก็คือไมเคิล แต่ใครๆ ก็มีโอกาส ‎แสดงฝีมือ ผมเพิ่งมีโอกาสแสดงฝีมือ
‎และในช่วงเวลานั้น ผมรู้ว่าต้องทำอะไร
‎ส่งออกไปให้บี.เจ. เหลือเวลาอีก 30 วินาที
‎บี.เจ.ปะทะกับไมเคิล อดีตเพื่อนร่วมทีม
‎มาแล้วครับฮอร์เน็ตส์ ‎พร้อมกับสามคะแนนที่นำอยู่
‎ฮอร์เน็ตส์รักษาบอลไว้ได้
‎(ฮอร์เน็ตส์ 74 บูลส์ 71 ควอเตอร์ที่สี่)
‎จอร์แดนปะทะอาร์มสตรอง ‎อาร์มสตรองถอยมาที่เส้นด้านข้าง
‎ใช้การบังของดิแวกออกไปทางปีกขวา ‎แล้วกระโดดชู้ต
‎แจ่มมาก
‎(ฮอร์เน็ตส์ 76 บูลส์ 71 ควอเตอร์ที่สี่ :17)
‎บี.เจ.ทำให้ฮอร์เน็ตส์นำอยู่ห้าคะแนนครับ
‎เหลือเวลาอีก 17.8 วินาที ชิคาโกขอเวลานอก
‎ผมชู้ตได้
‎และจำได้ว่าผมทำให้ไมเคิลรู้
‎ผมทำให้ฟิล แจ็คสันรู้ ให้สกอตตีรู้
‎ให้ทุกคนที่ผมรู้จักในทีมนั้นได้รับรู้
‎และชาร์ล็อตต์ฮอร์เน็ตส์ตีเสมอได้ในซีรีส์นี้
‎ด้วยความพ่ายแพ้อย่างคาดไม่ถึง ‎ของทีมชิคาโกบูลส์
‎เชื่อผมเถอะแฟนๆ ไม่มีผู้เล่นทีมฮอร์เน็ตส์คนไหน ‎ที่จะดีใจไปกว่าบี.เจ. อาร์มสตรอง
‎สำหรับเขาแล้ว นี่ไม่ใช่เกมบาสเกตบอล ‎นี่คือการแก้แค้น
‎นี่คือ "การเอาคืน" ครั้งใหญ่
‎เขาเพิ่งเปิดศึกกับทีมบูลส์
‎ผมรู้สึกว่าบี.เจ.ไม่น่าจะทำแบบนี้
‎ถ้าจะแสดงท่าดีใจแบบนั้น พูดจาดูหมิ่นกัน ‎ตอนนี้ผมก็มีเรื่องข้องใจที่ต้องเคลียร์
‎ผมต้องฆ่าหมอนี่
‎ผมต้องเอาชนะหมอนี่ ‎และจากจุดนั้น ผมก็ได้ทำแบบนั้น
‎(อีเอสพีเอ็นฟิมส์และ NETFLIX ขอเสนอ)
‎- เป็นการชู้ตที่เยี่ยมมาก ‎- และเกมจบลงแล้ว
‎ชิคาโกสเตเดียมคึกคักสุดๆ ครับ
‎ก่อนอื่นเลย ที่นี่ไม่มีการหักหลัง
‎ถึงเวลาที่ผมต้องไปต่อ
‎นี่เป็นปีสุดท้ายของฟิลในฐานะโค้ชทีมบูลส์
‎ความคาดหวังสูงเกินไปไหม
‎- จากนี้ไปจะยังไงต่อ ‎- คำถามเดียว จะไปได้อีกนานแค่ไหน
‎ตอน 8
‎ในรายการช่วงที่ผ่านมา คุณได้เห็นภาพ
‎ที่ฮอร์เน็ตส์ทำให้บูลส์ช็อก ‎ด้วยชัยชนะ 78-76 ที่ชิคาโก
‎จนเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่ง ‎ในซีรีส์ที่ต้องชนะสี่ในเจ็ด
‎โดยอดีตสมาชิกบูลส์ บี.เจ. อาร์มสตรอง ‎ผู้กระโดดชู้ตขณะที่เหลือเวลา 18 วินาที
‎ทำให้ชาร์ล็อตต์ได้รับชัยชนะ
‎หลังจากนั้น ปฏิกิริยา...
‎ไมเคิลเล่นได้ดีเสมอ
‎เมื่อเขาได้เล่นในระดับที่เขาเล่นมานาน
‎เขาได้สร้างเหตุผลต่างๆ ขึ้นมาว่า ‎ทำไมต้องเล่นอย่างหนักในคืนนั้น
‎การดูหมิ่นเล็กๆ นี้ ‎เป็นเรื่องขุ่นเคืองอย่างยิ่งสำหรับเขา
‎(มาร์ก แวนซิล ‎ผู้เขียนแรร์แอร์)
‎แค่นั้นแหละที่เขาต้องการ ‎มันเหมือนการโยนเนื้อเข้าปากเสือ
‎เขาจะหาเกมที่ซ้อนอยู่ในเกม ‎เพื่อทำให้ตัวเองสนใจ
‎แต่เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในใจเขา
‎เป็นปีที่สองติดต่อกันที่ทีมบูลส์ ‎พ่ายแพ้เกมที่สองในรอบที่สอง...
‎คุณรู้เรื่องของลาแบรดฟอร์ด สมิธไหม ‎มีใครเคยเล่าให้คุณฟังไหม
‎มันเกิดขึ้นในปี 1993
‎(วอชิงตันบุลเล็ตส์พบกับชิคาโกบูลส์ ‎19 มีนาคม 1993)
‎การ์ดคนหนึ่งจากลุยส์วิลล์ ลาแบรดฟอร์ด สมิธ
‎บุลเล็ตส์เล่นไม่ได้เรื่อง และลาแบรดฟอร์ด สมิธ ‎เป็นผู้เล่นที่พวกเขาเลือกมาตอนคัดตัว
‎นี่เป็นอย่างที่ผมพูดเสมอ "คุณไม่มีทางรู้
‎คืนนี้คุณอาจโชคดีก็ได้ คุณไม่มีทางรู้"
‎คืนนี้เป็นคืนของลาแบรดฟอร์ด สมิธ
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ ปีกซ้าย ลงไปแล้ว
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ ‎ขึ้นชู้ตห่างจากห่วงระยะห้าเมตร
‎ขอบสนาม สมิธชู้ตลงทุกลูกจากจุดนั้น ‎อีกลูกก็ต้องลง
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ เล่นได้เยี่ยม ‎เขาเล่นได้เยี่ยมยอดจริงๆ
‎ด้านข้างจอร์แดนเข้าประกบสมิธ
‎และเพราะอะไรก็ไม่รู้ ไมเคิลชู้ตไม่ลง
‎หมุนอยู่ในนั้น ชู้ตพลาด
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ ชู้ตครับ และ...
‎ไมเคิลชนลำตัวเขา และเขาได้แต้มครับ
‎สมิธทำคะแนนเยอะมาก
‎เราไม่ได้พูดถึงหมอนั่น ‎เรากำลังพูดถึงลาแบรดฟอร์ด สมิธ
‎ที่ชิคาโก ลาแบรดฟอร์ด สมิธ ‎ทำ 37 คะแนน แข่งกับไมเคิล จอร์แดน
‎(บุลเล็ตส์ 99 บูลส์ 104 ‎รอบชิงชนะเลิศ)
‎เขาพูดแบบนั้น
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ เดินออกมาจากสนาม ‎พูดว่า "เป็นเกมที่เยี่ยม ไมค์"
‎และคุณรู้เลยว่ามันต้องเป็นเรื่องแน่
‎คืนถัดมา พวกเขาเล่นกันในวอชิงตัน
‎เราเล่นกับเขาในเกมต่อเนื่อง ‎เราเลยบินไปที่วอชิงตัน
‎เขาว่า "พรุ่งนี้ ในช่วงครึ่งแรก ฉันจะทำ...
‎แบบที่ไอ้เด็กคนนี้ทำได้ในเกมนั้น"
‎(บูลส์พบกับบุลเล็ตส์ ‎20 มีนาคม 1993)
‎ผมไม่เคยเห็นใครที่ไล่ตามผู้เล่นคนอื่นแบบที่เขาทำ
‎คุณรู้อยู่แล้วว่าต้องลง
‎ผมว่าเขาทำให้เห็นกันชัดๆ แล้ว
‎จอร์แดนทำ 36 คะแนนในครึ่งแรก
‎เขาพุ่งสมาธิเกือบทั้งหมดไปที่ลาแบรดฟอร์ด
‎เขาขุ่นเคืองคนที่พูดว่า ‎ "เป็นเกมที่เยี่ยม ไมค์" อย่างยิ่ง
‎จนต้องแก้แค้นเขาและทำให้เขาอับอาย ‎ต่อหน้าคน 20,000 คน
‎หลายสิบปีต่อมาหลังเหตุการณ์นั้น
‎มีข่าวลือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
‎ลาแบรดฟอร์ด สมิธ ไม่เคยกอดคอไมค์ ‎และพูดว่า "เป็นเกมที่เยี่ยม ไมค์"
‎นักเขียนสองคนไปหาไมเคิลและถามว่า ‎ "เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงไหม"
‎ไมเคิลยิ้ม แล้วพูดว่า ‎ "ไม่ครับ ผมแต่งขึ้นมาเอง"
‎ไม่มีอะไรที่เขาจะไม่ทำเพื่อทำให้เขา
‎ไปถึงจุดที่เอาชนะคุณได้
‎(วันหลังจากการพ่ายแพ้ในเกมที่สอง)
‎นายโกรธเรื่องเมื่อคืนหรือเปล่า
‎ทำไมล่ะ นายคิดว่าฉันควรโกรธเหรอ
‎แล้วไงล่ะ เราก็แค่แพ้เกมเดียว
‎โอเค
‎พรุ่งนี้ได้สู้กันดุเดือดแน่
‎กับการที่บี.เจ.ชู้ตลูกนั้นลง ‎และจ้องไปที่ทุกคนบนม้านั่ง อะไรแบบนั้น...
‎(เกลน ไรซ์ ‎กองหน้าทีมฮอร์เน็ตส์ - 1995-1998)
‎ทำให้ไมเคิลไม่พอใจ และพวกเรารู้ดี
‎ในห้องแต่งตัว เราพูดว่า ‎"ฟังนะ ทุกคน เราจะต้องสู้กันอย่างดุเดือด
‎จากนี้เป็นต้นไป เพราะเราดันไปยั่วโทสะ ‎ไมเคิล จอร์แดนเข้าแล้ว"
‎ใช่
‎ฉันหมายถึง ก็ไม่เป็นไรนะ
‎มาดูกันว่าการพูดจาดูถูกนั่น ‎จะเกิดขึ้นตอนที่คะแนนเป็นศูนย์ต่อศูนย์
‎แทนที่จะนำอยู่ห้าหกคะแนนไหม
‎มันเริ่มขึ้นตอนนั้นแหละ
‎นั่นคือสัญลักษณ์ของการเป็นคนดี ‎ถ้าเราดูถูกกันตอนที่คะแนนเท่ากันได้
‎หรือดูถูกกันตอนที่คะแนนเราตามหลังอยู่ ‎เพราะมันพูดง่ายถ้าเรานำอยู่
‎ไมค์ไม่ต้องการแรงจูงใจเพิ่ม
‎แต่ตอนที่เราทำแบบนั้น
‎เราต้องคาดว่านรกจะแตกแน่ๆ จากตอนนั้น
‎และใช่ครับ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบรองฯ เกมที่สาม)
‎(ชิคาโกบูลส์พบกับชาร์ล็อตต์ฮอร์เน็ตส์)
‎เอาละ ทุกคน เล่นให้ดีที่สุดนะ
‎มาเร็วเพื่อน
‎เล่นให้หนัก เล่นบทโหดตอนนี้เลย
‎แก้แค้นให้น่วม
‎- ไปกันเลย ‎- ไปกัน
‎- นี่เวลาอะไร ‎- เวลาแข่ง
‎อาร์มสตรองอยู่บนสุด ไมเคิลตามประกบ
‎ถูกไมเคิลกดดันให้ส่งลูกครับ
‎เขาไล่ล่าผม
‎ในซีรีส์ที่เหลือ โดยเฉพาะเกมถัดมา
‎อาร์มสตรอง อยู่เหนือเส้นวงกลม
‎ไมเคิลตามประกบไม่ห่าง ‎อาร์มสตรอง ไปไหนไม่ได้ครับ
‎จอร์แดนหมุนตัวอยู่เหนืออาร์มสตรอง ‎เขารู้ว่าจัดการอาร์มสตรองได้แล้วครับ
‎ฮอร์เน็ตส์เอาอาร์มสตรอง ‎ออกห่างจากจอร์แดนชั่วคราวครับ
‎บี.เจ. อาร์มสตรองคืนนี้ ได้แค่สองคะแนน ‎เข้าลูกเดียวจากการชู้ตเจ็ดครั้ง
‎ไมเคิล จอร์แดนได้ 20 คะแนน ‎และทีมบูลส์เล่นได้ดีมากครับ
‎บูลส์กลับมาเอาชนะเกมที่ต้องเอาชนะได้แล้ว
‎(บูลส์ 103 ฮอร์เน็ตส์ 89 ‎บูลส์นำ 2-1 ในซีรีส์)
‎ผมว่าบี.เจ.เหมือนจะลืมสิ่งที่คอยผลักดันเรา
‎เขาปลุกเราให้ตื่น ถ้าเราหลับอยู่ ‎และเรานำเรื่องนั้นมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้
‎(อาร์มสตรองเติมเชื้อไฟให้บูลส์)
‎ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่เกมที่สี่ ‎ของซีรีส์นี้กับทีมฮอร์เน็ตส์
‎ทีมเหย้า ที่ตามหลังสองต่อหนึ่งเกม
‎และชิงลูกมาแล้วครับ
‎และลงแน่นอนครับ
‎ทีมบูลส์ชนะด้วยคะแนน 94-80
‎ผมคิดว่าบูลส์เพิ่งเอาหัวใจพวกเขาไปครับ
‎บูลส์ทำแบบนั้นแหละครับ
‎จอร์แดนก้าวเท้า ไรซ์ตามเขา ‎และจอร์แดนก็ยังทำคะแนนได้อยู่ดีครับ
‎คะแนนสุดท้ายอยู่ที่ 93-84
‎บูลส์เอาชนะฮอร์เน็ตส์ได้ในเกมที่ห้า
‎และตอนนี้พวกเขาจะต้องพบกับ ‎อินดิแอนาเพเซอร์สครับ
‎ฉันมองว่าอีกครึ่งทางก็ถึงบ้านแล้ว
‎คอยระวังให้ดี จากนี้เราอาจจะไม่พ่ายแพ้อีกแล้ว
‎(พฤษภาคม 1998)
‎(มีนาคม 1995)
‎(ประท้วง: เจ้าของทีมชนะ ‎ผู้เล่นชนะ - แฟนๆ แพ้)
‎(สนามแห่งความฝัน ‎ละโมบ)
‎ข้อเท็จจริงของประเด็นนี้คือ
‎ในความคิดผม ถ้าไมเคิลยังเล่นเบสบอล
‎เขาคงได้เข้าเล่นในเมเจอร์ลีกต่างๆ
‎แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ประท้วงเบสบอลในปี 1994
‎และเมเจอร์ลีกเบสบอลเกิดมีความคิดโง่ๆ
‎ที่จะพยายามเริ่มฤดูกาลด้วยผู้เล่นสำรอง
‎วันนี้ในค่ายฝึกฤดูใบไม้ผลิทั่วประเทศ
‎ผู้เล่นสำรองเบสบอล ‎เผชิญหน้ากับผู้เล่นสำรองเบสบอล
‎(วันที่ 2 มีนาคม 1995)
‎(ขอบคุณแฟนๆ ‎เจอกันเร็วๆ นี้)
‎มีการประท้วงเกิดขึ้น และพวกเขา ‎ขอให้เขาข้ามเส้นแบ่งเขต
‎ไมเคิลพูดว่า "ไม่ ผมจะไม่ทำแบบนั้น"
‎ไมเคิล จอร์แดนพูดมาตลอดว่าเขาจะไม่เล่น
‎ในเกมสำรองในระหว่างการประท้วง
‎ชายผู้รักษาคำมั่น วันนี้จอร์แดนเดินออกจาก ‎ค่ายของไวต์ซอกซ์
‎วันหนึ่ง เขาโทรมาหาผมแล้วบอกว่า ‎"นี่ ฉันเข้าเมืองมา
‎นายทำอะไรอยู่ " ผมก็ว่า " กำลังจะไปซ้อม
‎แบบที่ทำกันประจำน่ะ " เขาว่า " ไปเจอกันที่...
‎เบเกอร์สสแควร์" ผมก็บอกว่า "ก็ได้"
‎หลังอาหารเช้า เรากินแพนเค้กชิ้นเล็กๆ
‎แล้วผมก็บอกว่า "ฉันต้องไปซ้อมแล้ว" ‎แล้วผมก็แบบ
‎"ทำไมไม่แวะไปหน่อยล่ะ ไปทักทาย ‎ทุกคนอยากเจอนายนะ"
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎เขาก็เลยแวะมาดูการซ้อม
‎และผมเริ่มบอกเขา
‎"นายแก่แล้ว นายเลิกเล่นแล้ว ‎นายเล่นไม่ได้แล้ว
‎ฉันจัดการนายได้สบายๆ ตอนนี้" ‎อะไรประมาณนั้น
‎อย่างแรกเลย นั่นเป็นการล้อเล่น
‎ก่อนที่ผมจะรู้ตัว เราก็เล่นเกมหนึ่งต่อหนึ่งกัน
‎ผมรู้สึกว่ามีอะไรที่แตกต่างออกไปวันนั้น
‎(จั๊ด บูเคลอร์ ‎กองหน้าทีมบูลส์ - 1994-1998)
‎ผมมีความรู้สึกที่แตกต่างออกไป ‎ในห้องแต่งตัวนั่น
‎และผมจำได้ว่าถามฮาร์ปว่า ‎ "เกิดอะไรขึ้น"
‎ฮาร์ปหันมาทางผมและว่า "เขาคนนั้นอยู่ที่นี่"
‎ซูเปอร์ไมค์ออกกำลังกาย ‎กับอดีตเพื่อนร่วมทีมของเขาเมื่อวานนี้
‎เรื่องนี้มีแนวโน้มว่าจริงหรือแค่บรรเทา ‎อาการอยากเล่นบาสเกตบอลของเขา
‎แค่การบอกเป็นนัยๆ ว่าไมเคิล จอร์แดน ‎อาจจะกลับมาเล่นในเอ็นบีเอ
‎ทำเอาห้องข่าวและนักข่าว ‎รีบร้อนออกไปทำข่าวกันทั้งวันวันนี้
‎มีการคาดเดากันมากเกินไป มีเรื่องที่เรา ‎ไม่รู้จริงอีกหลายเรื่องที่ยังต้องคอยดู
‎การพยายามเดาว่าไมค์จะทำอะไรต่อไป ‎กลายเป็นงานอดิเรกเต็มเวลาสำหรับหลายๆ คน
‎ผมเริ่มคิดว่า ‎ "บางทีอาจกลับไป บางทีอาจกลับไป"
‎สกอตตีในทีวีเลย
‎ยกรองเท้าขึ้น บอกผมให้กลับไปเล่น
‎(วันที่ 10 มีนาคม 1995)
‎ดู... คุณเห็นสกอตตีชี้ไปที่ตราของแอร์ จอร์แดน
‎ที่พื้นรองเท้ากีฬาเขาไหมครับ
‎ยอดนักกีฬาบาสเกตบอลจะกลับมาสู่ทีมบูลส์หรือไม่
‎จอร์แดนเข้าร่วมการฝึกซ้อมของบูลส์ ‎เป็นครั้งที่สามในหนึ่งสัปดาห์
‎การเฝ้าดูไมเคิลยังคงดำเนินต่อไป ‎ในหมู่แฟนๆ รวมทั้งสื่อมวลชน
‎และผู้ที่อาจเป็นเพื่อนร่วมทีมของเขาในอนาคต
‎แต่แม้ว่าเราจะหวังสักเท่าไร
‎ไม่ใช่ทุกคนที่เชื่อว่าไมเคิลจะกลับมาจริงๆ
‎ผมคงประหลาดใจมากๆ ถ้าเขากลับมาเล่น
‎วงการกีฬาเฝ้ารอคำพูดคำต่อไป ‎จากปากของไมเคิล จอร์แดน
‎แต่เขายังไม่ยอมพูด
‎และมีเพียงจอร์แดนเท่านั้นที่รู้คำตอบ ‎ที่ทุกๆ คนเฝ้ารออยู่
‎ดูเหมือนเขาจะยอมเอ่ยปากเมื่อพร้อมเท่านั้น
‎ในที่สุด หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้ ‎เขาโทรหาผมและพูดว่า
‎ "ผมคิดว่าผมพร้อมที่จะกลับมาแล้ว"
‎ผมเลยเขียนประกาศแบบต่างๆ สามสี่แบบ
‎(เดวิด ฟอล์ก ‎ตัวแทนของจอร์แดน - 1984-2003)
‎ให้เขาใช้ประกาศว่าเขาจะกลับมาแล้ว
‎แต่เขารู้สึกว่ามันไม่จับใจความ ‎ที่เขาต้องการจะพูด
‎ผมเลยว่า "งั้นคุณก็เขียนเองซะเลยสิ"
‎ผมส่งกระดาษและปากกาให้ เขาเขียนแค่ว่า
‎("ผมกลับมาแล้ว")
‎นั่นแหละคือทั้งหมดที่เขาต้องการบอก
‎(ยินดีต้อนรับกลับมา)
‎ป้ายบอกทุกอย่าง
‎(ไมเคิล พวกเรารักคุณ!)
‎ตอนนี้แฟนๆ บูลส์หายใจลึกๆ ‎และผ่อนคลายได้แล้ว
‎เราไม่ต้องทนกับชีวิตที่ปราศจากไมเคิลอีกต่อไป
‎(ยินดีต้อนรับกลับมา ไมค์!)
‎ฤดูแล้งจบลงแล้ว
‎(วันที่ 18 มีนาคม 1995)
‎จอร์แดนกลับมาแล้ว
‎เราควรก้มหัวและยืนสงบนิ่ง
‎เพื่อรำลึกถึงการคืนสู่วงการ ‎บาสเกตบอลอาชีพของไมเคิล จอร์แดน
‎แฟนกีฬาชาวชิคาโก ‎มีความสุขกับแอร์ จอร์แดนกันมากๆ ช่วงนี้
‎(เริ่มอีกครั้ง)
‎ข่าวจากชิคาโกเมืองลมแรง ‎แอร์ จอร์แดนจะกลับไปเล่นให้ทีมบูลส์
‎ทุกอย่างกลับไปเป็นปกติแล้วตอนนี้ ‎เพราะเอ็มเจกลับมาแล้ว
‎(เขากลับมาแล้ว)
‎(ไมเคิล จอร์แดนกลับมาแล้ววันนี้ ‎ "ผมกลับมาแล้ว")
‎เขาส่งข้อความที่โด่งดังออกไป ‎ "ผมกลับมาแล้ว"
‎และมันน่าตกใจมาก
‎(สตีฟ เคอร์ ‎การ์ดทีมบูลส์ - 1993-1998)
‎เพราะเราใกล้จะจบฤดูกาลแล้ว
‎ชิคาโกบูลส์เล่นชนะมากกว่าแพ้ ‎เพียงเล็กน้อยที่สถิติ 34-31
‎เราลำบากมากกับฤดูกาล 1994-1995
‎เราเสียฮอเรซ แกรนต์ไป ‎เมื่อเขาไปเล่นให้ออร์แลนโด
‎และนั่นเป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกแย่มากๆ
‎เมื่อวานนี้ตอนบ่าย เจ้าของทีมบูลส์ ‎เจอร์รี ไรนส์ดอร์ฟตัดสัมพันธ์กับแกรนต์
‎พวกเขาน่าจะต่อสัญญาให้กับเขา แต่ก็ไม่ต่อ
‎ฮอเรซ แกรนต์เลยออกจากทีม ‎ไปเป็นดาวให้ทีมออร์แลนโด
‎นี่ล่ะครับ ฮอเรซ ตัวจริงเสียงจริง
‎ปีนั้น ทีมบูลส์ต้องเสียทั้ง ‎เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด รีบาวเดอร์
‎และผู้เล่นเกมรับ ‎พร้อมกับการสูญเสียฮอเรซ แกรนต์
‎มันไม่ใช่ฤดูกาลก่อนหน้า
‎ที่เราได้รับอิทธิพลที่หลงเหลืออยู่ ‎จากการเป็นแชมป์
‎และรากฐานที่มีอยู่ และกลุ่มผู้เล่นหลัก
‎ปีถัดมาเราค่อนข้างจะแย่ ‎เราเล่นได้ไม่ดีเท่าไหร่
‎ดังนั้นเมื่อไมเคิลกลับมา ‎และให้ชีวิตใหม่กับเรา มันเหมือน
‎ "เดี๋ยวนะ เราทำเรื่องนี้กันอีกได้นี่"
‎เมื่อไมเคิลกลับมาในตอนแรก เขาว่า
‎"บิลลี่ ในที่สุดเราก็จะได้เล่นด้วยกัน
‎ฉันอยากให้นายกระโดดขึ้นมาบนผ้าคลุม
‎(บิล เวนนิงตัน ‎เซ็นเตอร์ทีมบูลส์ - 1993-1999)
‎แต่นายต้องเกาะให้แน่นๆ"
‎ผมว่า "ได้เลย" นั่นทำให้เรา ‎มีเป้าหมายตั้งแต่วันแรก
‎หลังจากเรื่องเบสบอล เขาทุ่มเทยิ่งกว่าเดิม
‎(อาห์มัด ราชัด ‎เอ็นบีซีสปอตส์ - 1983-2002)
‎มุ่งเน้นเป้าหมายมากขึ้น
‎และเป้าหมายนั้นก็มีแค่การได้เป็นแชมป์
‎การได้เป็นแชมป์
‎วันนี้คือวันที่แฟนๆ บาสเกตบอลเฝ้ารอ
‎หลังจากหายตัวไปเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง
‎ซูเปอร์สตาร์ไมเคิล จอร์แดน ‎กลับมาสู่การแข่งขันแล้ว
‎และเขาจะเล่นให้บูลส์วันนี้ ‎ในการแข่งขันกับอินดิแอนาเพเซอร์ส
‎(ชิคาโกบูลส์พบกับอินดิแอนาเพเซอร์ส ‎19 มีนาคม 1995)
‎เราลงจอดแล้ว เราลงจากเครื่องบิน ‎และผมรอไมเคิลอยู่
‎(จอร์จ โคห์เลอร์ ‎ผู้ช่วยส่วนตัวและเพื่อนสนิท)
‎รออยู่สองสามนาที ประมาณนั้น
‎ผมคิดว่าไมเคิลกำลังทำอารมณ์เงียบๆ
‎อยู่บนเครื่องเพียงลำพังเพราะ
‎นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะลงเล่นโดยที่ไม่มีพ่ออยู่ด้วย
‎และนั่นกระทบกระเทือนใจเขามาก
‎แล้วเขาก็ร้องไห้นิดหน่อย
‎ผมว่า "นี่ นายทำได้น่า นายพร้อมไหม"
‎ "ได้ ขอเวลาฉันสักนาที เดี๋ยวฉันไปหา"
‎(ปี 1990 ทำได้ 69 คะแนน ‎ปี 1991 ผู้เล่นทรงคุณค่า/คว้าแชมป์)
‎(ปี 1994 และต่อจากนั้น)
‎ผมกังวล
‎เพราะผมไม่ได้ลงแข่งมานานมาก
‎และผมรู้สึกไร้การปกป้อง ‎เพราะพ่อไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วย
‎มันช่างแตกต่าง
‎ลงแข่งโดยที่ไม่มีพ่อของเขาอยู่ด้วย
‎ฉันว่ามันทำให้เขากลับไปนึกเรื่องการตายของพ่อ
‎เอ็มเจมาแล้ว
‎มีใครอยากได้ตั๋วไหม สี่ที่ติดกัน
‎ใบละ 150
‎- ผมให้ 200 ‎- ให้ผม 225
‎มีคนเสนอให้ผมสองพัน ‎ค่าตั๋วพวกนี้ ผมตอบไปว่า "ไม่มีทาง"
‎นี่มันใกล้กับซูเปอร์โบวล์ที่สุด ‎เท่าที่ผมจะใกล้ได้แล้ว
‎สิ่งที่ไมเคิล จอร์แดนทำวันนี้
‎และสิ่งที่เขาจะพยายามทำ ‎ในอีกหลายเดือนถัดไป
‎หรืออาจจะอีกหลายปี ‎เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนจริงๆ
‎เขาไม่ได้อยากจะแค่เล่นได้ดี ‎หรือแม้กระทั่งได้เป็นออลสตาร์
‎เขาอยากจะเป็นที่หนึ่งอีกครั้ง ‎เขาอยากครองบัลลังก์
‎เขาจะทำได้ไหม และถ้าเขาทำได้ ‎บูลส์จะเป็นคู่ต่อสู้ชิงตำแหน่งแชมป์หรือไม่
‎บรรยากาศในมาร์เก็ตสแควร์เต็มไปด้วยพลัง
‎เราวิ่งไปในสนาม
‎และในอากาศก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง ‎และความกังวล
‎มันรู้สึกเหมือนรอบชิงชนะเลิศ
‎ฟังเสียงปฏิกิริยาของผู้คนที่นี่ ‎ในสนามมาร์เก็ตสแควร์
‎เมื่อไมเคิลลงสนาม
‎มันเป็นช่วงเวลาที่สะเทือนอารมณ์ ‎เขาอยู่นั่นแล้ว เขากลับมาแล้ว
‎ยี่สิบเอ็ดเดือนหลังจากการปรากฏตัวครั้งสุดท้าย ‎ในการแข่งขันของเอ็นบีเอ
‎ไมเคิล จอร์แดนกลับมาแล้ว ‎และเขาใส่เสื้อหมายเลข 45
‎ผมไม่อยากใส่หมายเลข 23 เพราะรู้ว่า ‎พ่อของผมไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อดูผม
‎และผมรู้สึกว่านั่นคือการเริ่มต้นใหม่
‎และ 45 เป็นหมายเลขแรกของผม ‎ตอนที่ผมเล่นสมัยมัธยมปลาย
‎การกลับมาที่เป็นที่รู้โดยทั่วกัน ‎ของซูเปอร์สตาร์บาสเกตบอล ไมเคิล จอร์แดน
‎เริ่มต้นอย่างไม่ค่อยราบรื่น
‎เขาชู้ตพลาด ‎และเขาใส่กางเกงผิดด้าน
‎ตอนแรกเขาต้องพยายามอย่างหนัก ‎เพื่อที่จะเคาะสนิม แล้วมันก็ปรากฏให้เห็น
‎ไมเคิล ด้านนอก ด้านใน ไปไม่ได้ครับ
‎จากนั้นด้วยความมุ่งมั่นเฉพาะตัว ‎ริค สมิตส์คว้าลูกไว้ได้
‎ไมเคิลชู้ตไม่ลงจากการพยายามทั้งหกครั้ง
‎จากนั้นในที่สุดจอร์แดนคนเก่าก็ปรากฏตัวขึ้น
‎เอ็มเจ การชิงลูกจากริค สมิตส์ ‎เลี้ยงลูกยาวแล้วชู้ต
‎เพเซอร์สจะเป็นผู้ตัดสิน ‎และพวกเขามองไปที่เรจจี มิลเลอร์
‎จบแบบไม่ค่อยสวยสำหรับไมเคิล จอร์แดน ‎แต่เขากลับมาแล้วครับ
‎(บูลส์ 96 เพเซอร์ส 103 ‎รอบชิง / ต่อเวลา)
‎(จอร์แดน: 19 คะแนน จำนวนที่ชู้ตลง 7-28)
‎การที่ไม่ได้ลงแข่งนานขนาดนั้น ‎และการเปลี่ยนแปลงมากมายของร่างกาย
‎ผมไม่แน่ใจอย่างยิ่งว่าเขาจะทำผลงานได้
‎ในระดับที่เขาเคยทำได้ตามปกติ
‎(หกวันต่อมา)
‎นั่นยิ่งเพิ่มความกดดันให้เขาพิสูจน์ว่า ‎เขายังเป็นไมเคิล จอร์แดน
‎(ชิคาโกบูลส์พบกับแอตแลนตาฮอกส์ ‎25 มีนาคม 1995)
‎นั่นคือส่วนหนึ่งของความยิ่งใหญ่ของเขา ‎คือการไม่เคยพึงพอใจกับอะไร
‎(บูลส์ 97 ฮอกส์ 98 ควอเตอร์ที่สี่ 05.9)
‎ส่งเข้าไปให้ไมเคิล แข่งกับเวลา
‎จอร์แดนเพื่อชัยชนะ เยส!
‎ตอนนี้เขากลับมาแล้วครับ
‎ให้ตายสิ และนี่คือจอร์แดนคนเก่าครับ
‎และเมื่อเขากลับมา เราก็มีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง ‎ครับ เราก้าวหน้าไปด้วยดี
‎ดาวดวงใหญ่เล่นให้กับเมืองใหญ่ ‎และนั่นทำให้เป็นข่าวใหญ่
‎การกลับมาลงแข่งของไมเคิล จอร์แดน ‎จัดขึ้นที่เมดิสันสแควร์การ์เดน
‎การแข่งขันเริ่มขึ้นในอีก 90 นาที
‎(ชิคาโกบูลส์พบกับนิวยอร์กนิกส์ ‎28 มีนาคม 1995)
‎("เดอะ ดับเบิล นิกเกิล เกม")
‎บุคคลสำคัญทั้งหลาย
‎พร้อมที่จะรับชมการกลับมาสู่การ์เดนของไมเคิล
‎พวกเขาจะไม่ผิดหวัง
‎จอร์แดน ระยะสี่เมตรครึ่ง ระวังให้ดี
‎จอร์แดนเริ่มเกมนี้ด้วยการชู้ตลงทั้งสองลูกครับ
‎ประกบคู่ โอ๊กลีย์ไปตรงนั้น สายเกินไป
‎ไมเคิลชู้ตลงสี่ครั้งจากห้าครั้ง
‎จอร์แดน พอเริ่มก็ร้อนเป็นไฟเลยครับ
‎(แพทริก อิววิง ‎เซ็นเตอร์ทีมนิกส์ - 1985-2000)
‎หลังจากที่เลิกเล่นไปนาน เขาก็กลับมาได้
‎และเป็นเกมหนึ่งที่การ์เดนที่เขาเล่นได้ดีที่สุด
‎โชคไม่ดีที่ผมก็เล่นได้ดีมากในเกมนั้นเช่นกัน
‎แต่ไม่มีใครจำได้
‎เหลือเวลาอีก 14 วินาที เกมเสมอกันอยู่ ‎จอร์แดนต้องตามประกบคู่
‎เวนนิงตัน เขาส่งเวลาที่ต้องส่ง ‎บูลส์ชนะ เขากลับมาแล้วครับ
‎(บูลส์ 113 นิกส์ 111 ‎รอบชิงชนะเลิศ)
‎จอร์แดนทำได้ 55 คะแนน ‎ในเกมที่ห้าของการกลับมาของเขาครับ
‎ตอนที่เขากลับมา และทำได้ 55 คะแนนที่การ์เดน
‎(ฮอเรซ แกรนต์ ‎กองหน้าทีมแมจิก - 1994-1999)
‎ผมคิดว่า "ให้ตาย
‎มันต้องบ้าแน่ๆ ‎ถ้าเราเจอพวกเขาในรอบตัดเชือก"
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1995 ‎รอบรองฯ เกมที่หนึ่ง)
‎(ชิคาโกบูลส์พบกับออร์แลนโดแมจิก)
‎และเราพร้อมสำหรับเกมที่หนึ่งของ ‎ซีรีส์อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์รอบรองชนะเลิศ
‎ระหว่างบูลส์และแมจิก
‎ปีนั้นผมรู้สึกดีมากๆ
‎เรามีผู้เล่นอายุน้อยที่เล่นได้ดีมากๆ ‎อย่างแชคิล โอนีล
‎- แชคิล โอนีล ‎- แชคิลเล่นได้ดีมากครับ
‎เพนนี ฮาร์ดอะเวย์
‎และฮาร์ดอะเวย์วิ่งตรงลงไปขึ้นแป้นครับ
‎นิค แอนเดอร์สัน
‎ชอว์น แบรดลีย์ ‎เขาจะท้าทายเขาจนลงห่วงเลยครับ
‎และผมรู้จักไมเคิล เขายังฝึกฝนตัวเอง ‎เพื่อให้ร่างกายกลับสู่สภาพเดิมอยู่
‎ฮอเรซ แกรนต์ อดีตสมาชิกชิคาโกบูลส์ ‎ควบคุมลูกไว้ได้
‎(ต้องเป็นเพราะแว่นตา)
‎โลกนี้คือเวที เมื่อชื่อของคุณคือไมเคิล จอร์แดน
‎แสงไฟที่ส่องสว่างไสวที่ชัยชนะของคุณ
‎ก็ฉายแสงบาดตาที่ความผิดพลาดเช่นกัน
‎วันอาทิตย์ที่ออร์แลนโด จอร์แดนมีบทบาทสำคัญยิ่ง
‎ในระหว่างการปิดเกมที่หนึ่ง ควอเตอร์ที่สี่
‎บูลส์นำอยู่ 91-90 เหลือเวลาอีก 22 วินาที
‎(ควอเตอร์ที่สี่ :15)
‎บูลส์นำอยู่หนึ่งแต้ม ไมเคิลมีลูกอยู่ในมือ
‎หลุดไปแล้วครับ เพนนีส่งลูกให้อดีตสมาชิกบูลส์ ‎ฮอเรซ แกรนต์ แมจิกนำไปหนึ่งคะแนน
‎เมื่อไมเคิลกลับมาจากการแข่งเบสบอล ‎นิค แอนเดอร์สันขโมยแกรนต์ของเขาไป
‎เหตุผลที่เห็นชัดๆ ก็คือ
‎ไม่มีใครเคยเห็นคนขโมยของ ‎ของไมเคิลมานานแล้ว
‎มันเหมือนการเฝ้าดูมูฮัมหมัด อาลี ‎ในครึ่งหลังของอาชีพเขา
‎เมื่อมีคนต่อยเขา
‎มันเหมือนกับ "เราต่อยชายคนนี้ได้ด้วยเหรอ"
‎จอร์แดนยังมีโอกาสชู้ตลูกสุดท้าย ‎ขณะนาฬิกาตีบอกหมดเวลา
‎แต่เขากลับโยนมันทิ้ง
‎เขาทิ้งมันไป เขาทิ้งมันออกนอกสนาม
‎ข่าวด่วนครับ ไมเคิล จอร์แดนก็เป็นมนุษย์
‎ในช่วงเวลาที่กดดันที่สุด ทิ้งลูกที่ขโมยมา ‎โยนลูกทิ้ง บูลส์แพ้
‎(บูลส์ 91 แมจิก 94 ‎แมจิกนำ 1-0 ในซีรีส์)
‎หลังเกมนั้น นิค แอนเดอร์สันกล่าวว่า ‎ "45 ไม่ใช่ 23"
‎ให้ตาย
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1995 รอบรองฯ ‎เกมที่สอง บูลส์พบกับแมจิก)
‎เห็นได้ชัดว่าจอร์แดนเชื่อถือโชคลาง ‎เบอร์ 45 เก็บลงลิ้นชัก 23 กลับมาแล้ว
‎ผมแค่รู้สึกว่า 45 มันดูไม่ธรรมชาติ
‎ผมอยากกลับไปรู้สึกเหมือนตอนที่ใส่เสื้อเบอร์ 23
‎ตอนที่เราเจอพวกเขาในเกมถัดไป
‎(ลูกบาสอยู่ไหน ‎นี่ไมค์ เกมที่แล้วมันง่ายเหมือนขโมยลูก)
‎เอ็มเจเล่นได้ยอดมาก
‎พิปเพน ส่งให้ไมเคิล
‎กระโดดขึ้นชู้ต ลงไปแล้วครับสามคะแนน
‎ก้าวแรกที่รวดเร็ว การหยุดกระโดด ‎การเอนตัว และนั่นเป็นการชู้ตที่ยากมาก
‎สถิติเฉลี่ยโอกาสทำคะแนน 11 ครั้ง ‎ในระหว่างฤดูกาลปกติ
‎จอร์แดนกับการบล็อกแชคิล โอนีล
‎สุดยอด
‎บูลส์กลับมาแล้ว จอร์แดนมองหาช่องไปที่ห่วง
‎เอาละ... ตามคิว
‎เล่นใหญ่จริงๆ ครับ
‎คุณพระ! และสกอตต์โดนจอร์แดนบล็อก ‎มาทางด้านหลัง
‎สนุกจริงๆ ครับ
‎ชิคาโกชนะด้วยคะแนน 104-94
‎(บูลส์ 104 แมจิก 94 เสมอกัน 1-1 ในซีรีส์ ‎จอร์แดน: 38 คะแนน)
‎จอร์แดนเลิกเกษียณในเสื้อหมายเลข 23 ‎ทำให้โลกตื่นตะลึง บูลส์ชนะเกมที่สอง
‎ชิคาโกบูลส์กลับมาเสมอกับออร์แลนโดแมจิก
‎แต่จอร์แดนจะอึดพอ ‎ที่จะผ่านรอบรอบตัดเชือกไปได้ไหม
‎เขาพร้อมเล่น 100 เปอร์เซ็นต์
‎(ชิป เชฟเฟอร์ ‎ครูฝึกทีมบูลส์ - 1990-1998)
‎ปีนั้น เขาเล่นได้ประมาณ 80 กว่าเปอร์เซ็นต์
‎ไมเคิล จอร์แดนกำลังเหนื่อย
‎เห็นชัดว่าร่างกายเขาไม่เต็มร้อย
‎เขาอยู่ในสภาพ ‎ "ฉันเล่นเบสบอลมา 21 เดือนแล้ว"
‎เขาไม่มีเวลาสร้างความแข็งแรงขึ้นมาใหม่
‎และสิ่งนั้นสะท้อนให้เห็นในการแข่งขัน ‎ช่วงหลังฤดูกาลหลายๆ ครั้งในปีนั้น
‎แมจิกเหลือแค่อีกหนึ่งชัยชนะ
‎ก็จะกำจัดไมเคิล จอร์แดน ‎และทีมบูลส์จากรอบรอบตัดเชือกได้
‎(เกมที่ห้า บูลส์ 95 แมจิก 103 ‎แมจิกนำ 3-2 ในซีรีส์)
‎มีสองเรื่องที่ผิดไปสำหรับชิคาโกตอนนี้
‎หนึ่ง พวกเขาไม่ได้มีไมเคิลมาทั้งฤดูกาล
‎ดังนั้นขณะที่ผู้เล่นคนอื่นมีสภาพร่างกายที่ดีเยี่ยม ‎และสามารถลงแข่งได้อย่างต่อเนื่อง
‎ไมเคิลไม่สามารถเล่นต่อเนื่องได้ตลอดทั้งเกม
‎เมื่อมองย้อนกลับไป ตอนนั้นผมไม่มีเวลา ‎ปรับเปลี่ยนร่างกายให้เหมาะกับบาสเกตบอล
‎ผมจึงกังวลนิดหน่อยที่จะเล่นไปจนถึง ‎ตอนจบของรอบตัดเชือก
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1995 ‎รอบรองฯ เกมที่หก)
‎ขณะที่บูลส์ใกล้จะถูกกำจัดเข้าไปทุกที
‎คืนนี้แมจิกจะพยายามผลักพวกเขาอีกหน่อย
‎บูลส์นำอยู่หนึ่งคะแนน
‎ออร์แลนโดทำเจ็ดคะแนนต่อเนื่อง
‎(ออร์แลนโด 101 ชิคาโก 102 ‎ควอเตอร์ที่สี่)
‎เป็นการชู้ตที่ลำบากสำหรับไมเคิล ลูกไม่โดนห่วง
‎เป็นโอกาสให้ออร์แลนโดนำเกม
‎ผมจำไม่ได้ว่าเคยเห็น ‎ไมเคิล จอร์แดนเหนื่อยขนาดนี้
‎นี่มันเหลือเชื่อ
‎เหลือเวลาอีกแปดวินาที
‎ให้แอนเดอร์สันกันคูค็อช
‎- พาไปที่ห่วงเลย ‎- ห้า
‎โอ้โห นิค แอนเดอร์สันชู้ตได้เยี่ยมมาก
‎มันจบลงแล้วครับ ฤดูกาลของบูลส์จบลงแล้ว
‎ที่นี่ที่ยูไนเต็ดเซ็นเตอร์ ‎และออร์แลนโดแมจิกได้รับชัยชนะ
‎ดูฮอเรซ คนดูโห่ใส่เขา
‎อุ้มเขาขึ้นบ่า บ็อบ
‎นั่นเป็นจุดที่ตกต่ำที่สุดของไมเคิล ‎เป็นตอนที่เขากลับมา และพวกเขาแพ้
‎เขาเกลียดที่ฮอเรซอยู่อีกทีมหนึ่ง ‎ตอนที่พวกเขาเอาชนะเขา
‎และการได้เห็นการเฉลิมฉลองที่พวกเขาทำอยู่
‎ผมว่านั่นเป็นสิ่งที่เขาจำฝังใจ
‎เขาใช้มันเป็นพลังผลักดันสำหรับปีถัดไป
‎หลังฤดูกาลนั้น
‎ปกติจะมีช่วงเวลาที่ไมเคิลหยุดพัก
‎(ทิม โกรเวอร์ ‎ครูฝึกส่วนตัวของจอร์แดน)
‎คืนที่พวกเขาพ่ายแพ้ให้แก่ออร์แลนโด
‎ผมพูดว่า "ไมเคิล ผมกำลังจะออกจากที่นี่
‎บอกผมด้วยนะว่าคุณอยากให้ผมมาเจอเมื่อไหร่"
‎เขาว่า "ผมจะเจอคุณพรุ่งนี้"
‎ไมเคิลมีหน้าที่ต่อตัวเอง แฟนๆ
‎เพื่อนร่วมทีม องค์กร และครอบครัวของเขา
‎ทุกคน
‎มันคือ "ถ้าคุณจะนั่งลง และใช้เวลาสามชั่วโมง
‎ไปกับการดูทีวี
‎ผมมีหน้าที่ที่จะต้องเล่นให้ดีที่สุดเพื่อคุณ
‎เล่นให้ดีที่สุดเพื่อคุณ ตลอดเวลา"
‎(วันที่ 28 สิงหาคม 1995)
‎(วอร์เนอร์บราเธอส์ ‎ยินดีต้อนรับสู่เบอร์แบงก์)
‎และแอ็กชัน
‎คัต
‎หน้าร้อนหลังจากที่ไมเคิลกลับมา ‎เขาถ่ายทำหนังเรื่อง สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์
‎ซูเปอร์สตาร์เอ็นบีเอ ไมเคิล จอร์แดน ‎เริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ของเขาหน้าร้อนนี้
‎พร้อมกับบักส์ บันนี ดาราคนเก่ามากประสบการณ์
‎เรื่องจริงนะคะ หนังเรื่องนี้ชื่อว่า ‎สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์
‎เรื่องเป็นแบบนี้ มนุษย์ต่างดาวจำนวนหนึ่ง ‎อยากจะลักพาตัวบักส์
‎อีกไม่นานจะมีการแข่งขันบาสเกตบอล ‎และไมเคิล จอร์แดนเข้าร่วมทีมด้วย
‎เขารู้ว่า สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์ ‎ไม่ได้สำคัญเท่า
‎การกลับมาและได้เล่นบาสเกตบอล ‎ในระดับที่เขาอยากเล่น
‎และในขณะที่พวกเขาถ่ายทำ ‎เขากลับไปทำงาน
‎ผมว่า "ฟังนะ ผมต้องฝึกซ้อม ‎ผมต้องการสถานที่ฝึก"
‎ "ไม่ต้องห่วง เราจะสร้างมันให้คุณเอง"
‎แล้วก็เป็นจริงตามนั้น พอเราไปถึงที่นั่น ‎เพื่อถ่ายทำ มันก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว
‎เรามีจอร์แดนโดม
‎มันเหมือนสถานฝึกร่างกายมืออาชีพ ‎ยอดเยี่ยมจริงๆ
‎(โจ พิตกา ‎ผู้กำกับสเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์)
‎พื้นสวย เป็นโดมขนาดใหญ่ มีอุปกรณ์ยกน้ำหนัก
‎โกรเวอร์อยู่ที่นั่น ครูฝึกของเขา
‎เราจะซ้อมกันจันทร์ถึงเสาร์
‎เราเริ่มตอนเจ็ดโมงเช้า
‎ผมจะได้พักสองชั่วโมง ‎และผมจะไปฝึกร่างกายกับทิม
‎ผมออกแบบโปรแกรมทั้งหมดไว้แล้ว
‎ฝึกกล้ามเนื้อทั้งหมดของเขา ‎ให้พร้อมกลับไปเล่นบาสเกตบอล
‎ผมใช้เวลา 15 เดือน ปรับเปลี่ยนร่างกายผม ‎ให้เหมาะกับเบสบอล
‎บาสเกตบอลต้องใช้ไหล่และอกมากกว่านิดหน่อย
‎ผมเลยต้องสร้าง ‎ร่างกายทั้งหมดขึ้นมาใหม่ ซึ่งก็ยาก
‎และหลังจากที่เราเสร็จกัน ปกติจะราวๆ หนึ่งทุ่ม
‎เราจะเชิญคนอื่นมา และเล่นบาสกันแบบสนุกๆ
‎เรามีความคิดว่าถ้าเราเชิญ ‎เหล่าผู้เล่นที่เก่งที่สุดในลีกมาที่นี่
‎(จูแวน ฮาวเวิร์ด ‎เดนนิส ร็อดแมน)
‎เราจะมีโอกาสได้เห็นทุกคน ‎ก่อนที่ฤดูกาลจะเริ่มต้น
‎(เรจจี มิลเลอร์)
‎แล้วมันก็กลายเป็นเรื่องที่นิยมกัน
‎ทุกคนจะต้องมาที่สตูดิโอวอร์เนอร์บราเธอส์
‎และนี่คือโอกาสสำหรับเขาที่จะได้เห็นทุกคน
‎และเราจะทำรายงานสังเกตการณ์
‎นี่คือสิ่งที่คริส มัลลินและเรจจี มิลเลอร์จะทำ
‎เรามีเรจจี มิลเลอร์
‎แพทริก อิววิงวันนี้ ชอว์น แบรดลีย์
‎บางเกมที่นั่นเป็นเกมที่ดีที่สุด
‎(เรจจี มิลเลอร์ ‎การ์ดของเพเซอร์ส - 1987-2005)
‎ไม่มีกรรมการ เราเรียกฟาวล์กันเอง
‎มันก็เลยดิบๆ เถื่อนๆ หน่อย
‎ผมไม่รู้ว่าเขาทำมันได้ยังไง
‎ทำได้ยังไงที่ต้องถ่ายทำทั้งวัน
‎แล้วก็ยังมีพลังเหลือให้เล่นบาสอีกสามชั่วโมง
‎เราจะเล่นกันจนสามหรือสี่ทุ่ม
‎แล้วเขายังต้องไปยกน้ำหนัก
‎จากนั้นเขาจะถูกปลุกตอนหกโมงหรือเจ็ดโมงเช้า
‎ไม่รู้ว่า... หมอนี่เหมือนแวมไพร์เลย จริงๆ นะ
‎การได้เล่นกับพวกรุ่นเยาว์ที่มีความสามารถ ‎พวกเขาเต็มไปด้วยพลัง
‎ผมต้องทำความสามารถของผมให้ยอดเยี่ยมขึ้น ‎เอาความสามารถผมกลับคืนมา
‎พูดตรงๆ นะ เรื่องที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่ง ‎ที่น่าจะเกิดขึ้นได้
‎แม้ว่าทุกคนจะเกลียดการพ่ายแพ้มาก
‎ก็คือเราแพ้ให้แก่ออร์แลนโด ‎เพราะไมเคิลจะกลับมาแก้แค้น
‎เมื่อไมเคิลกลับมา มันกลายเป็นทีมใหม่
‎สกอตตีเป็นคนเดียวที่ยังอยู่ในทีม ‎จากทีมที่ได้แชมป์ครั้งแรก
‎ไมเคิลยังไม่เคยเล่นกับลุค ลองลีย์
‎เขาไม่เคยเล่นกับจั๊ด บูเคลอร์ และสตีฟ เคอร์
‎และบิล เวนนิงตัน และอีกหลายๆ คน
‎ค่ายฝึกก่อนเริ่มฤดูกาลมันเหลือเชื่อมาก
‎บอกได้เลยว่าเขากำลังทำภารกิจสำคัญ
‎เมื่อค่ายเริ่มต้น ‎สภาพร่างกายเขาเยี่ยมสุดๆ
‎แต่เขาก็บ้าเลือดด้วย
‎เขาโกรธขนาดนั้นเพราะความพ่ายแพ้
‎ทุกวันที่ค่ายฝึกซ้อมเลยเหมือนกับสงคราม
‎ทุกๆ วันคือการสู้รบ ‎และเขาก็พูดจาแย่ๆ เยอะเลย
‎ผมอยากให้พวกเขาเข้าใจว่า ‎มันเป็นยังไงที่ต้องอยู่ในสนามรบ
‎เพราะถ้าไม่เข้าใจ ‎พวกเขาก็จะไม่ตอบสนองเมื่อสงครามเริ่มต้นขึ้น
‎ลุค พวกเขาทุกคน
‎พวกเขาเข้ามารับความดีความชอบจากที่ ‎เราได้เป็นแชมป์สามครั้งในปี 1991 และ 1992
‎ทั้งๆ ที่พวกเขาไม่ได้มีส่วนช่วยเลย
‎แต่ตอนนี้พวกเขาเล่นให้ทีมบูลส์ และพวกเขา...
‎ไม่ เพื่อน มัน...
‎ตอนที่ผมกลับไป เราแย่มาก
‎และเราต้องยกระดับ ‎ให้ทีมมีคุณภาพคู่ควรกับการได้แชมป์
‎มันมีมาตรฐานบางอย่างที่เราต้องทำให้ได้
‎ไม่มีการแบ่งรับแบ่งสู้ ไม่มั่นใจ
‎ไม่มีการล้อเลียน ล้อเล่น
‎เราต้องเข้ามาแบบพร้อมที่จะเล่น
‎วันหนึ่งในการซ้อม ฟิลให้สตีฟ เคอร์ ป้องกันผม
‎เราอยู่กันคนละด้านของการแย่งบอล ‎และเขาก็พูดจาดูถูกต่างๆ นาๆ
‎แล้วผมก็โกรธเพราะเรากำลังโดนอัดซะเละ
‎ฟิลรู้สึกถึงความโกรธของผม ‎แต่เขาก็พยายามทำให้ผมใจเย็น
‎แล้วเขาก็เริ่มเรียกฟาวล์แบบที่ไม่จำเป็น
‎ตอนนี้ผมโมโหเพราะ "การที่คุณปกป้องหมอนี่
‎มันจะไม่ช่วยเรา ตอนที่เราเล่นกับนิวยอร์ก
‎มันจะไม่ช่วยเราตอนที่เราเล่นกับทีมพวกนี้ ‎ที่ถึงเนื้อถึงตัวมากๆ"
‎ครั้งต่อมาที่เขาทำแบบนั้น ‎ผมเดินออกมาเลย และผมพูดว่า...
‎ตอนที่ผมทำฟาวล์สตีฟ เคอร์ ‎ผมบอกว่า "นั่นแหละ ฟาวล์ของจริง"
‎ผมเป็นมนุษย์ที่มีความอดทนมาก
‎แต่บางครั้งผมก็หลุด ‎เพราะผมก็ชอบเอาชนะเหมือนกัน
‎แต่ปกติแล้วไม่ดีพอที่จะช่วยอะไรได้ แต่ผมจะทำ
‎ผมจะทำ ผมจะสู้
‎เขาออกมาและชกผมที่หน้าอก
‎ผมก็เลยต่อยเขาเข้าที่ตา
‎แล้วฟิลก็ไล่ผมออกจากการซ้อม
‎ผมไปที่ห้องแต่งตัว และไมเคิลพูดว่า
‎"ผมรู้
‎ผมสติหลุดไปวินาทีนึง"
‎ผมอาบน้ำอยู่และพูดว่า
‎ "ฉันเพิ่งอัดไอ้หมอนั่นที่ตัวเล็กที่สุดในสนาม"
‎และผมอายสุดๆ
‎พอผมขึ้นรถ โทรหา...
‎กลับไปที่เบอร์โตเซ็นเตอร์และพูดว่า ‎ "ผมขอเบอร์โทรศัพท์สตีฟ เคอร์ครับ"
‎ผมโทรหาสตีฟและขอโทษเขา
‎ "ฟังนะเพื่อน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย"
‎ "ฉันรู้สึกไม่ดีเลย"
‎เราเคลียร์กัน และในแบบแปลกๆ มันอาจจะเป็น
‎เรื่องที่ดีที่สุดที่ผมเคยทำ ‎ที่ผมยืนหยัดเพื่อตัวเองต่อหน้าเขา
‎เพราะเขาท้าทายทุกคนที่เขาเล่นด้วย ‎และผมยืนหยัดสู้กับเขา
‎ผมนับถือเขา เพราะเขาไม่เต็มใจที่จะยอม
‎เป็นหมากในกระบวนการทั้งหมดนี้
‎ตั้งแต่จุดนั้น ความสัมพันธ์ของเรา ‎ก็ดีขึ้นอย่างรวดเร็ว
‎เราไว้ใจกัน ทุกเรื่อง
‎มันเหมือน ‎"เอาละ เราสะสางเรื่องนั้นกันไปแล้ว
‎เราจะไปออกรบด้วยกัน"
‎(ฤดูกาลปกติ 1995-1996)
‎และฤดูกาลนั้นทีมเราต้องเป็น ‎ทีมที่ดีที่สุดที่ผมเคยเล่นให้
‎เดนนิส ร็อดแมนเพิ่งมาถึงชิคาโก
‎ผู้เล่นเกมรับตัวสำคัญ
‎เขาเป็นตัวละครใหม่ แต่ผมรู้จักเดนนิส
‎และผมรู้ว่าเขาทำอะไรได้บ้างกับบาสเกตบอล
‎ปีนั้นพวกเขาเล่นได้ดีเยี่ยมในทันที
‎ร็อดแมนได้เข้ามาทำหน้าที่รีบาวด์
‎ที่หายไปเมื่อฮอเรซ แกรนต์ ‎ย้ายไปอยู่กับทีมออร์แลนโด
‎ผมรักชิคาโก
‎ผมชอบมันมากๆ
‎ไมเคิลคือไมเคิล สกอตตีคือสกอตตี ‎เดนนิสคือเดนนิส
‎มันเยี่ยมมาก
‎เมื่อเราเล่นด้วยกัน เราส่งพลังให้กันและกัน
‎ไมเคิลไว้ใจผมได้ และผมก็ไว้ใจเขา
‎เดนนิส ร็อดแมนกันไว้ได้ ‎เล่นได้ดีจริงๆ
‎บูลส์ออกตัวอย่างเร็วด้วยชัยชนะ 23 ครั้ง ‎ใน 25 เกมแรกของพวกเขา
‎และมันเริ่มชัดเจนว่าทีมนี้มีโอกาสอย่างยิ่ง ‎ที่จะได้เป็นทีมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
‎บูลส์เล่นได้วิเศษมากๆ
‎ทุกคนรู้ว่าเรากำลังได้เห็น
‎ฤดูกาลที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอในตอนนั้น
‎ผมนั่งอยู่ในเครื่องบินกับสตีฟและสกอตตี พิปเพน
‎เรากำลังดูตารางการแข่ง และสกอตตีแบบว่า
‎"ฉันว่าเราจะไม่แพ้เกมไหนเลย ‎เป็นเวลาสามเดือน"
‎บูลส์กำลังพยายามทำลายสถิติ ‎กำชัยชนะมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล
‎และทีมที่พวกเขาพยายามเอาชนะอยู่ ‎คือเลเกอร์สในฤดูกาล 1971-1972
‎(สถิติทีมในเอ็นบีเอที่เล่นได้ดีที่สุดตลอดกาล)
‎ทีมนั้นชนะ 69 ครั้ง และแพ้ 13 ครั้งในปีนั้น
‎ถ้าบูลส์ชนะเป็นครั้งที่ 70 คืนนี้
‎ประวัติศาสตร์จะจารึกพวกเขา ‎เป็นไปได้ว่าเป็นทีมที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล
‎ได้แล้วครับ ชัยชนะเจ็ดสิบครั้งเป็นจริงแล้ว ‎สำหรับทีมชิคาโกบูลส์
‎(บูลส์สู้ - ชัยชนะ 70 ครั้ง)
‎คืนนี้ชิคาโกบูลส์ได้สร้างประวัติศาสตร์
‎การโต้เถียงว่าพวกเขาเป็นทีมที่ดีที่สุด ‎ตลอดกาลหรือไม่จะแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว
‎(นิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์ ‎เก่งที่สุดตลอดกาล ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม)
‎ปีนี้ทีมชิคาโกบูลส์
‎อาจเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
‎บูลส์จบฤดูกาลด้วยสถิติชนะ 72 ครั้ง แพ้สิบครั้ง
‎แต่พวกเขาพูดว่า ‎ "ถ้าไม่ได้แหวนแชมป์ ก็ไม่มีความหมาย"
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1996 รอบแรก ‎ชิคาโกบูลส์ชนะไมอามีฮีต 3-0 เกม)
‎เกมนี้จบลงแล้ว ชิคาโกเข้าสู่รอบสอง
‎ทีมของแจ็คสันเข้าไปถึงรอบชิงคอนเฟอเรนซ์
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1996 ‎รอบรองฯ บูลส์ชนะนิกส์ 4-1 เกม)
‎ถ้าคุณรู้จักเอ็มเจ อย่างที่ผมรู้จักดี ‎สิ่งเดียวที่เขาทำในช่วงหน้าร้อนนั้น
‎คือคิดถึงทีมออร์แลนโดแมจิก แค่นั้น
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1996 ‎รอบชิง เกมที่หนึ่ง แมจิกพบกับบูลส์)
‎วันนี้เกมที่หนึ่งของรอบชิงชนะเลิศ ‎อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์
‎คือการแข่งขันระหว่างออร์แลนโดแมจิก ‎และทีมชิคาโกบูลส์ของคุณ
‎พวกเขาต้องใช้รีบาวเดอร์
‎พวกเขาต้องใช้ตัวหยุดฝ่ายตั้งรับ
‎และร็อดแมนกับการรีบาวด์ครั้งที่เก้าของเขา
‎นั่นคือสิ่งที่เดนนิสทำ
‎ส่งต่อไปให้พิปเพน ‎สกอตตี พิปเพนวิ่งไปตลอดทาง
‎เราไม่มีโอกาสเลย
‎บูลส์เอาชนะแมจิกไปแล้วครับ
‎(เกมที่สี่ บูลส์ 106 แมจิก 101)
‎(บูลส์ชนะ 4-0 ในซีรีส์)
‎จบการแข่งขัน จอร์แดนทำไปได้ 45 คะแนน ‎บูลส์เอาชนะไปด้วยคะแนน 106-101
‎(ชนะใส)
‎ในขณะที่ออร์แลนโดแมจิกแพ้อย่างราบคาบ
‎มันเยี่ยมมากใช่ไหมสำหรับคุณ ‎ที่เอาชนะออร์แลนโดได้
‎นั่นเป็นแรงจูงใจของคุณมากว่าหนึ่งปีแล้ว
‎เนื่องจากปีที่แล้ว ‎และการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง
‎และหมายเลข 45 ดูไม่เหมือน 23 ‎และอะไรก็ตาม แต่...
‎เราทุกคนผิดหวังในปีที่แล้ว
‎เรากลับมาครั้งนี้เพื่อกู้ชื่อเสียงของเราคืน ‎ในฐานะทีม ผมคิดว่าเราทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่หนึ่ง ‎ซีแอตเทิลซูเปอร์โซนิกส์พบกับชิคาโกบูลส์)
‎(ยูไนเต็ดเซ็นเตอร์)
‎จากยูไนเต็ดเซ็นเตอร์ในชิคาโก รัฐอิลลินอยส์
‎ยินดีต้อนรับสู่รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอ 1996
‎- สู้ๆ บูลส์ ที่หนึ่ง ‎- เย่
‎โปรแกรมบูลส์-ซีแอตเทิล ‎โปรแกรมรอบตัดเชือกครับ
‎(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอ 1996)
‎สวัสดีครับ ผม บ็อบ คอสตาส ‎ยินดีต้อนรับสู่รอบชิงเอ็นบีเอ
‎ด้วยความเคารพต่อทีมซีแอตเทิลซูเปอร์โซนิกส์ ‎และต้องขอโทษแฟนๆ พวกเขา
‎ทัศนคติทั่วๆ ไปในชิคาโก ‎และอันที่จริงแล้วก็เกือบทั่วประเทศ
‎ก็คือการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอนี้ ‎เป็นการขึ้นครองตำแหน่งมากกว่าการแข่งขัน
‎นี่ถือเป็นการแข่งขันที่จับคู่ได้ผิดฝาผิดตัวที่สุด ‎ในประวัติศาสตร์การแข่งรอบชิงของเอ็นบีเอ
‎ทีมนั้นเป็นทีมที่ใช้ได้
‎(แกรี่ เพย์ตัน ‎การ์ดทีมโซนิกส์ - 1990-2003)
‎พวกเขาชนะมา 72 ครั้ง ‎แต่เราก็เป็นทีมที่ใช้ได้ไม่ใช่เล่นเหมือนกัน
‎และเราเคยเอาชนะพวกเขามาแล้ว ‎ในฤดูกาลปกติ
‎ในช่วงฤดูกาลปกติ
‎ทีมซีแอตเทิลในปี 1996 เป็นทีมที่เก่งที่สุด ‎ในเวสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์
‎พวกเขามีแกรี่ เพย์ตัน พอยต์การ์ดฝีมือเยี่ยม ‎เป็นผู้เล่นเกมรับสารพัดประโยชน์
‎เพย์ตันแย่งลูก
‎พวกเขาเรียกเขาว่าเจ้าถุงมือ ‎เพราะเล่นเกมรับได้ดีมากๆ
‎และเขามีเพื่อนนักกระโดดยัดห่วง ‎ฝีมือเยี่ยมอย่าง ชอว์น เคมป์
‎เขาจะไปและจัดการลูกด้วยมือขวา
‎และเขามีจอร์จ คาร์ล เป็นโค้ชฝีมือดี
‎- เอาเลย ‎- อัดพวกเขาให้น่วม
‎แล้วก็ภูมิใจในสิ่งที่พวกนายทำ
‎- ตอนนี้ออกไปเล่นให้เต็มที่เลย ‎- ไปกันเลย
‎- สู้ ‎- โซนิกส์
‎ระหว่างการแข่งรอบชิง ‎วันหนึ่งเราออกไปทานอาหารค่ำ
‎จอร์จ คาร์ลกำลังทานอาหารค่ำอยู่อีกด้านหนึ่ง
‎ "จอร์จอยู่ตรงนั้น"
‎(จอร์จ คาร์ล ‎หัวหน้าโค้ชทีมโซนิกส์ - 1992-1998)
‎และจอร์จ คาร์ลไม่ได้เดินมาคุยกับเขา
‎เขาเดินผ่านผมไปเลย
‎แล้วผมก็มองเขา ผมพูดว่า ‎ "เอางี้เหรอ คุณจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม"
‎เขาเดินผ่านไป แล้วผมก็ ‎ "เอ่อ ไม่น่าทำแบบนั้นเลย"
‎ผมว่า "นั่นมันดูถูกกันน่าดู"
‎เราไปแคโรไลนา เรารู้จักดีน สมิธ ‎ผมได้เจอเขาในฤดูร้อน เราเล่นกอล์ฟกัน
‎ "คุณจะทำแบบนี้ใช่ไหม โอเค ได้"
‎แค่นั้นแหละที่ผมต้องการ
‎แค่นั้นแหละที่ผมอยากให้เขาทำ ‎แล้วมันก็กลายเป็นความแค้นส่วนตัวสำหรับผม
‎และจอร์แดนโดนกันโดยวินเกต
‎จอร์แดน...
‎นั่นเป็นการจับคู่ที่เป็นไปไม่ได้ของดักลาสครับ
‎เขาคอยหาสถานที่ที่จะเจอบางอย่าง ‎ที่สร้างแรงจูงใจให้ตัวเองเสมอ
‎ตอนนี้จอร์แดนกำลังปะทะกับเพย์ตัน
‎กระโดดถอยหลังชู้ตครับ
‎เขาต้องได้ลูกนั้นครับ ‎เขาอยากจัดการแกรี่ เพย์ตัน
‎ทันทีที่เขาได้จัดการเขาตัวต่อตัว ‎เขาโบกมือไล่ทุกคนออกไปเลยครับ
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่หนึ่ง ‎ซูเปอร์โซนิกส์ 90 - บูลส์ 107)
‎เขาใช้สิ่งนั้นในทุกๆ เกม
‎ "ฉันจะทำให้เขาเห็น จะไม่มาคุยกับฉันใช่ไหม"
‎บูลส์เอาชนะโซนิกส์ด้วยคะแนน 92-88
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่สอง)
‎(บูลส์นำ 2-0 ในซีรีส์ จอร์แดน: 29 คะแนน)
‎จอร์แดนกับลูกสามแต้มครับ
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่สาม)
‎(บูลส์นำ 3-0 ในซีรีส์ จอร์แดน: 36 คะแนน)
‎เกมที่สาม คะแนน 108-86
‎สามเกมแรก ไมค์ฉีกเราเป็นชิ้นๆ
‎ฉีกเราเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเลยจริงๆ
‎โซนิกส์แพ้ในสามเกมแรก ‎แต่จอร์จ คาร์ลยังไม่ได้หงายไพ่เด็ด
‎ซึ่งก็คือให้แกรี่ เพย์ตันประกบไมเคิล จอร์แดน
‎ผมเพิ่งได้รับตำแหน่งผู้เล่นเกมรับดีเด่นแห่งปี ‎ได้เป็นหนึ่งในออลลีก
‎แต่ผมและจอร์จได้ประชุมกัน
‎เขาว่า "ฉันไม่สนใจ ‎ทักษะการตั้งรับของนายตอนนี้
‎ฉันรู้ว่าเรื่องนั้นนายทำได้"
‎เขาว่า "ฉันอยากให้นายทำคะแนน"
‎เขาไม่ต้องการเสียสละผมให้กับทั้งสองฝั่งสนาม
‎แต่เราถูกนำอยู่สามต่อศูนย์
‎ผมโกรธมาก
‎ผมบอกไป "ผมไม่สนว่าคุณพูดว่าอะไร จอร์จ
‎ผมจะการ์ด ไม่ว่าคุณจะว่ายังไง"
‎ผมบอกว่า "คุณควบคุมสถานการณ์ไม่ได้แล้ว"
‎การเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ‎เกิดขึ้นกับซูเปอร์โซนิกส์
‎ผู้เล่นเกมรับแห่งปี แกรี่ เพย์ตัน
‎จะเริ่มเกมโดยการตามประกบไมเคิล จอร์แดน
‎นั่นเป็นการจับคู่ที่พวกเราหลายคน ‎อยากเห็นมาตลอดซีรีส์นี้
‎จอร์แดนไม่เหมือนก่อน
‎เขาอายุมากขึ้นเล็กน้อย ‎เขาไม่ได้เล่นบาสไปพักหนึ่ง
‎ผมว่าวิธีที่ดีที่สุดคือทำให้เขาเหนื่อย
‎กรรมการเป่าใส่ชิคาโก
‎ฟาวล์โดยทีมที่ถือบอล ไมเคิล จอร์แดน
‎แกรี่ป่วนเขาได้จริงๆ คอยพูดจายุแหย่เขาด้วย
‎แกรี่ทำได้ดีพอๆ กับที่คาดไว้ ในการคอยกันไมเคิล
‎ควอเตอร์ที่สี่ จอร์แดนมาแล้วครับ
‎คืนนี้โชคไม่เข้าข้างไมเคิลครับ
‎เขาชู้ตลงหกลูกจาก 19 ลูก
‎โซนิกส์จะไม่ยอมง่ายๆ
‎ต้องมีเกมที่ห้าต่อ
‎จอร์แดนกันได้ไม่ดีครับ
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่ห้า)
‎ทุกคนคิดว่าบูลส์จะเอาชนะได้สบายๆ
‎ฤดูกาลที่มีผลแพ้ชนะ 72-10 จะจบลง ‎ด้วยชัยชนะในรอบชิง
‎นี่จะเป็นทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‎แต่โซนิกส์กลับบอกว่า "ไม่เร็วขนาดนั้นหรอก"
‎แกรี่ เพย์ตันชู้ตแล้วครับ ‎ไม่มีใครกันเขา ทุกคนถอยออกไป
‎ไม่ได้กลัว แต่คอยมองเขาอยู่
‎และจบไปแล้วครับ ‎โซนิกส์เอาชนะบูลส์ด้วยคะแนน 89-78
‎(ทำให้เคมป์ถูกกฎหมาย)
‎มาร์ฟ มันเป็นการเปลี่ยนแปลง ‎ที่สมบูรณ์และสุดยอดมากสำหรับซีแอตเทิล
‎แกรี่ เพย์ตันเอาชนะไมเคิล จอร์แดนได้ ‎ในสองเกมสุดท้าย...
‎ผู้คนมากมายยอมให้ไมค์
‎ผมไม่ยอม
‎ผมทำให้มันเป็นประเด็น ‎ผมว่า "แค่ทำให้เขาเหนื่อย
‎ทำให้เขาเหนื่อยจนหมดแรง ‎ก็แค่ต้องทำให้เขาเหนื่อย"
‎แล้วผมก็คอยชนเขาและกระแทกเขา ‎แล้วก็ชนและกระแทกใส่เขา
‎มันส่งผลกับไมค์
‎มันส่งผลแล้วก็...
‎ผมรู้สึกเห็นแก่ตัวมาก
‎ถ่วงเขาไว้สักหน่อย
‎แล้วสถานการณ์ของซีรีส์นั้นก็เปลี่ยนแปลงไป ‎เสียดายที่ผมไม่ได้ทำแบบนั้นให้เร็วกว่านี้
‎ผมไม่รู้ว่าผลการแข่งขันจะเปลี่ยนไปไหม
‎แต่มันมีความแตกต่างเกิดขึ้น... ‎และทำให้เขาเหนื่อยขึ้นอีกหน่อย
‎เจ้าถุงมือ
‎ผมไม่มีปัญหากับเจ้าถุงมือ
‎ผมไม่มีปัญหากับแกรี่ เพย์ตัน
‎ตอนนั้นผมมีอะไรหลายอย่างอยู่ในใจ
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่หก ‎ซีแอตเทิลซูเปอร์โซนิกส์พบกับชิคาโกบูลส์)
‎(วันที่ 16 มิถุนายน 1996 ‎วันพ่อ)
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ
‎สุขสันต์วันพ่อให้กับคุณพ่อทั่วโลก
‎เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งที่ฉันเห็นว่า ‎มันมีผลต่อเขาจริงๆ คือ วันพ่อ
‎(สุขสันต์วันพ่อ ขอบคุณที่อยู่บ้านกับลูกๆ)
‎การแข่งขันรอบชิงแชมป์จัดขึ้นในวันพ่อ
‎พ่อมีความสำคัญต่อเขามากๆ
‎เจมส์จะอยู่ตรงนั้นเสมอในช่วงเวลาเหล่านั้น
‎ถ้าคุณได้เห็นช่วงเหตุการณ์สำคัญๆ ‎ที่ไมเคิลเฉลิมฉลอง พ่อเขาอยู่ที่ไหน
‎อยู่เคียงข้างเขา
‎พ่อของเขาอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
‎หัวใจส่วนหนึ่งของไมเคิลหายไป
‎เขาย้อนคิดไปถึงตอนที่ได้แชมป์ครั้งแรก
‎เขาร้องไห้กับถ้วยรางวัลแลร์รี โอไบรอัน
‎และพ่อเขาอยู่ตรงนั้น ตรงไหล่ของเขา
‎และตอนนี้พวกเขากลับมาในรอบชิง
‎แต่พ่อของเขาไม่อยู่ตรงนั้น ‎เพื่อแบ่งปันมันร่วมกับเขา
‎บูลส์ได้คุมลูกเปิด
‎ไมเคิล จอร์แดน
‎ใช่แล้ว เขารู้ตั้งแต่ปล่อยลูก ‎เขาเริ่มเดินกลับลงไปในสนาม
‎สกอตตี พิปเพนยังเล่นได้ยอดเยี่ยมต่อไป
‎ไมเคิลมักจะเก็บความรู้สึก
‎เขาสงบสติอารมณ์เพื่อทุกคนในครอบครัว
‎เขาเข้มแข็งมากสำหรับพวกเราในครอบครัว
‎เขาจะไม่ยอมให้ใครได้เห็นความว่างเปล่าในใจ
‎เขาพูดว่า "แม่ครับ ผมรู้ว่าพ่ออยู่ตรงนั้น ‎พ่อดูอยู่ พ่อเห็น"
‎(สุขสันต์วันพ่อนะพ่อ ‎จากเจฟฟรีย์ มาร์คัสและแจสมิน)
‎เจฟฟรีย์ จอร์แดน เด็กอายุเจ็ดขวบ ‎ชูป้ายสุขสันต์วันพ่อครับ
‎บูลส์นำอยู่ 15 คะแนน
‎ชิคาโกเล่นได้โหดมาก
‎จอร์จ คาร์ลจำเป็นต้องขอเวลานอก ‎ซีแอตเทิลกำลังเข้าตาจน
‎เราเหลือเวลาอีกไม่กี่วินาที
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1996 เกมที่หก)
‎(ซูเปอร์โซนิกส์ 75 บูลส์ 87 ‎บูลส์ชนะ 4-2 ในซีรีส์)
‎ชิคาโกบูลส์เป็นแชมป์เอ็นบีเอ ‎ในฤดูกาล 1995-1996
‎รวมแล้วเป็นแชมป์สี่ครั้งในหกปีครับ
‎ไมเคิล ผมรู้ว่าครั้งแรกมันเยี่ยมมาก
‎แต่ครั้งนี้เยี่ยมกว่าแค่ไหนครับ
‎คุณก็รู้
‎ผมอธิบายไม่ถูกด้วยซ้ำ
‎ในวันพ่อ ความหมายที่มีต่อผม
‎ผมรู้ว่าพ่อกำลังดูอยู่
‎แด่ภรรยาผม ลูกๆ แม่ของผม
‎พี่ชายกับพี่สาว นี่สำหรับพ่อครับ
‎ผมดีใจมากครับตอนนี้
‎(มิถุนายน 1996)
‎(พฤษภาคม 1998)
‎(บูลส์ ‎เพเซอร์ส)
‎เหลืออีกแค่ 40 กว่านาที จะถึงเวลาเริ่มเกม
‎ในรอบชิงของอีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ ‎ระหว่างอินดิแอนาและชิคาโก
‎(วันที่ 17 พฤษภาคม 1998)
‎เพเซอร์สจะจบยุคของจอร์แดนได้หรือไม่
‎เป็นคำถามใหญ่ที่ปรากฏขึ้น ‎เมื่อรอบชิงของคอนเฟอเรนซ์เริ่มขึ้นในชิคาโก
‎อาจเป็นเกมที่น่าประทับใจอีกเกม ‎หรือจุดจบแห่งยุค
‎ถ้ายุคของจอร์แดนจะจบลง ‎และวันหนึ่งมันจะจบลง
‎การแพ้อินดิแอนาในรอบชิง ‎ของอีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์
‎ต่อหน้าคนบ้านเดียวกัน ‎ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดในการปิดจบของบูลส์
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 รอบชิง ‎เกมที่หนึ่ง เพเซอร์สพบกับบูลส์)
‎เราต้องออกมารุกให้เร็ว
‎อย่าพลาดเป้า
‎สวัสดีครับทุกคน และยินดีต้อนรับอีกครั้ง ‎สู่การแข่งขันของบูลส์
‎มาถึงรอบตัดเชือกที่มาถึงรอบชิง ‎ของอีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์แล้วครับ
‎(เราจะปกป้องสิ่งที่เป็นของเรา)
‎(เพเซอร์สสู้ๆ)
‎บูลส์และอินดิแอนาเพเซอร์ส
‎เราทุกคนมองไปที่บูลส์ในฐานะ ‎ต้นแบบมาตรฐานแห่งความสำเร็จ
‎ถือว่าพวกเขาเป็นทีมที่เก่งที่สุด ‎ในเวลานั้น แต่เรารู้สึกว่า...
‎จนถึงวันนี้ผมรู้สึกว่าพวกเราเป็นทีมที่เก่งกว่า
‎(เรจจี มิลเลอร์ ‎การ์ดทีมเพเซอร์ส - 1987-2005)
‎เรื่องทั้งหมดก็คือ มีข่าวกระซิบ
‎ว่านี่จะเป็นปีสุดท้ายของไมค์
‎ผมคิดว่าพายุใหญ่กำลังก่อตัว...
‎และในใจผม ผมคิดอยู่ว่า ‎"เอาละ ถึงเวลาแล้ว
‎นายกำลังจะเกษียณ ไมเคิล จอร์แดน"
‎คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร